เฮ้อ.....

ตอนลงฟิคเรื่องนี้ตรูเครียดนะเนี่ย เหอๆๆๆ เดี๋ยวจะบอกว่าเครียดทำไม

ป.ล. ขอบคุณ pikachan สำหรับคำว่า sweat = เหงื่อ ถ้าไม่มีแกเราคงต้องไปเปิดดิค 555+

.

คำเตือน : ฟิคเรื่องนี้ไม่เหมือน Death Note นะเคอะ ไม่ตัดฉับ และไม่หน่อมแน้มน่ารัก เหมือน prince ดังนั้น หากไม่ชอบแบบจะแจ้ง ไม่ควรอ่าน (มีป่าววะ)

...........................................................................................

....เรื่องนี้เกิดขึ้นหลังจากจบภาค คิเมร่า แอนท์ ไปแล้ว กอน และคิรัว อายุย่างเข้า 14 ปี...

.

หลายปีก่อน...ผมเคยพาเค้ามาที่บ้านผม

" นี่กอน...คุณมิโตะใจดีจัง แต่แอบเข้มงวดไปไม่นิดดดดด " เค้าโผล่หน้าขึ้นมาจากอ่างสีขาวใบโต

ผมหันกลับไปมอง พยักหน้าหงึกหงักอย่างเห็นด้วย ตอนนั้นผมสังเกตเห็น

" คิรัว นายผิวขาวจังแฮะ " ผมเผลอพูดสิ่งที่คิดออกไปอย่างไม่รู้ตัว

" อ้าว...ก็วันๆชั้นก็อยู่แต่ในบ้าน แดดก็ไม่มี พอออกไปฆ่าใคร ก็เป็นกลางคืนซะส่วนใหญ่ แล้วจะเอาเมลานินที่ไหนมาก่อตัวจนดำแบบนาย 555+ " หมอนั่นหัวเราะอย่างครึกครึ้น

..

โชคดี ที่หมอนั่นไม่ได้สังเกต... สายตาของผมจับจ้องไปที่ต้นคอขาวๆนั่น

พลันเกิดความรู้สึกอย่างหนึ่ง ที่ตัวผมไม่เคยรู้สึกมาก่อนในชีวิต

.

..The Taste of Sweat..

.

" อ๊ะ ฝนตกๆๆๆ " ฝนที่ไม่เคยตั้งเค้า อยู่ๆก็ตั้งหน้าตั้งตากระหน่ำลงมาอย่างไม่สนใจใคร

ผมกับคิรัววิ่งฝ่าฝนอย่างสนุกสนาน

" 555 " เสียงหัวเราะประสานกัน ดังก้องไปมา

" โอย...เหนื่อยแล้ว เดินกลับกันเหอะ " ผมร้องบอกออกไป

" อาไร้...กอน โกหกป่าวเนี่ย..อ่ะ เดินก็เดิน " ว่าแล้วหมอนั่นก็หันหลังให้ผม แล้วเดินนำหน้าไป

..

ใช่...ผมโกหก

ผมไม่ได้เหนื่อย

..

ผมเดินตามหลังคิรัวอยู่

ฝนที่ตกลงมา จับไปตามเสื้อและผิวเนื้อบนร่างกาย

..

เมื่อมองจากด้านหลัง ต้นคอสีขาวกับไรผมสีเงิน

ผมสีเงินนั้นเปียกน้ำจนลู่ลง ระไปตามบ่า แขนสีขาวเนียน

ปลายเสื้อที่กองรวมกันอยู่ที่เอว เมื่อขาเรียวสองข้างก้าวเดิน ก็เห็นสะโพกชัดเจน

..

" เฮ้ย กอน เป็นไรไม่เดินต่อ " หน้าสวยคมที่หันกลับมาทำเอาผมแทบสะดุ้ง

" อ่า...ป่าว "

แล้วผมก็ซอยเท้าจนเดินขนาบคู่ไปกับหมอนั่น

สิ้นสุดกิจวัตรสกปรกที่ผมมักจะแอบทำ

..

นายจะรู้หรือสงสัยมั้ย ว่าสายตานี้ที่มองนายยามนายไม่เห็น

มันกระหายอยากขนาดไหน

..........................................................

.

ซ่าๆ....เสียงฝนที่ตกลงมายังกระทบโสตประสาทอันเครียดเขม็งของผม

ผมนอนไม่หลับ

.

ผมนอนหันข้าง และคิรัวนอนหันหลังให้ผม

ลักษณะการนอนเช่นนี้....ทำให้กิจวัตรอันแสนสกปรกหวนกลับมาอีกครั้ง

.

นิ้วของผมขยุ้มที่นอนแน่น

.

เสียงลมหายใจเข้าออกดังแผ่วเบา ร่างกายสีขาวนั้นก็สั่นไหวตามจังหวะการหายใจ

แล้วผมก็จินตนาการถึงบางสิ่งบางอย่าง

.

นิ้วของผมกำแน่นจนเล็บจิกฝ่ามือ

ความเจ็บนั้นสะกิดให้ผมรู้สึกตัว

...ปากของผมเผยอกว้างขึ้น และปลายลิ้นที่อยู่ภายในก็เริ่มม้วนตัวแปลกๆ

" อ้ะ!! "

ผมกระโจนลุกจากเตียง วิ่งเข้าไปในห้องน้ำที่เปิดอ้าอยู่ทันที

.

....ผมกลัว

ถ้าหากว่าสติผมหลุดลอยไป แล้วจะเกิดอะไรขึ้น

เพียงแค่สัมผัสนิดเดียว ดวงตาคมนั้นก็จะเบิกกว้าง และตื่นเต็มที่อย่างมือสังหารที่ถูกฝึกมาดี

แล้วก็คงจะถามผมว่า " มีอะไรเหรอกอน "

แค่นั้นก็จบแล้ว.......เพราะเค้าจะเห็นใบหน้าที่เต็มไปด้วยตัณหาแทนที่ใบหน้าของเพื่อนผู้แสนดี

.

ผมรู้สึกถึงความโสโครกที่ก่อตัวขึ้นมากขึ้นทุกที

.

ปีหน้าทั้งผมและคิรัวก็จะอายุครบ 14 ปี

ถ้าหากว่า ปีหน้า เรายังอยู่ด้วยกัน

ถึงตอนนั้น ผิวขาวนวลนั่นก็คงจะเปล่งปลั่งกว่านี้

ดวงตากลมโตที่มักจะมองผมด้วยความเชื่อใจก็คงจะสวยพริ้มยิ่งกว่านี้

แล้วผมจะทำไงดี

.
..................................................................................................................

.

ผมเพิ่งค้นพบอะไรบางอย่าง

ผมไม่กล้าสบตากับคิรัว...นานแค่ไหนแล้วไม่รู้

ดวงตากลมโต ล้อมรอบด้วยแพขนตา

ผมอยากจะรู้นัก...ว่ามีสักกี่คนบนโลกนี้ที่จะทานทนไหว

โดยเฉพาะ...คนที่...อย่างผม

.

แต่ ณ ขณะนี้ คิรัวกำลังจ้องตาผม และผมเองก็ไม่สามารถหลบสายตาได้

หรืออีกแง่หนึ่ง...ผมไม่สามารถถอนสายตาออกไปได้

.

" กอน....ชั้นมีคำถามนึงที่อยากถามนาย "

.

ก่อนหน้านี้สัก 3 สัปดาห์ ขณะที่เราท่องเน็ทเวิร์คสมองกล*อยู่ พลันภาพหนึ่งก็เด้งขึ้นมา

" เฮ่ย!! " เป็นคำอุทานที่เราเปล่งเสียงออกมาพร้อมๆกัน

มันเป็นเว็บไซต์แห่งหนึ่ง เป็นอย่างชนิดที่เรียกว่า....เด็กผู้ชายคงอยากเข้ามาดู

" เอ่อ จะเข้าไปเปล่าอ่ะ " ผมเอ่ยถามออกไป

" เข้าสิวะ! " คิรัวก็ตอบกลับมาทันที

.

ถ้าหากว่าผมอยู่คนเดียวหรือจะอยู่กับเพื่อนคนอื่นก็แล้วแต่ ผมคงแค่หัวเราะแหะๆ แล้วก็คลิกเข้าไปดูอย่างที่คิรัวทำอยู่ เพราะผมก็เป็นเช่นเด็กผู้ชายทั่วไปที่สอดรู้สอดเห็น

แต่ว่า....

ข้างๆตัวผมในขณะนั้น

...คิรัว

.

สายตาของเราทั้วคู่จับจ้องไปยังภาพที่อยู่ตรงหน้า

ในเวลานั้นผมรู้สึกโล่งใจไปเล็กน้อย

ที่ตัวผมเองไม่นำภาพที่อยู่ "ข้างๆ" ไปปนกับภาพที่อยู่ "ตรงหน้า"

..

เวลาผ่านไปสักพัก

..

ความนุ่มนวลบางอย่างปาดผ่านแขนของผมไป

เหงื่อไหลซึมออกมา

แล้วตัวผมก็พลันร้อนขึ้น

..

ผิวขาวเนียนนั้น ถูกฟูมฟักทะนุถนอมอยู่ในคฤหาสน์หลังใหญ่

ต่างกับผิวสีคล้ำ ที่ต้านแดดต้านลม ซุกซนไปมาทั่วทั้งเกาะ

เป็นวัสดุคนละชนิด...

...เมื่อเสียดสีกัน มันจึงเกิดประกายไฟ

.

คิรัวขยับตัว แล้วแขนของเราก็กระทบกัน

.

มันเป็นความรู้สึกเดียวกันกับคืนนั้น

ผมลุกจากเก้าอี้แล้ววิ่งเข้าห้องน้ำทันที

.

เมื่อมีครั้งที่ 1 ก็ต้องมีครั้งต่อ

คิรัวบอกผมว่า " เราก็ 13 แล้ว จะดูอีก คงไม่เป็นไรมั้ง "

ใช่...มันไม่น่าจะมีอะไรผิดนี่

...ที่ผิดน่ะชั้นเอง

.

แล้วมันก็เป็นเหมือนเดิมทุกครั้ง

เพียงแค่ผมสัมผัสตัวเค้านิดเดียว

....ก็ทนไม่ไหว

เป็นเช่นนั้นทุกครั้ง ครั้งนี้ก็เหมือนกัน

.

ผมผุดลุกขึ้นจากเก้าอี้ หวังจะเดินไปทางห้องน้ำ

แต่ต้องหยุดชะงัก เมื่อ...

...เมื่อ...

มือสีขาวฉุดรั้งข้อมือผมไว้

.

ข้อมือผมร้อนระอุ เหงื่อพลันผุดขึ้นมา

.

" นาย..เอ้อ..นายเข้าก่อนก็ได้นะ คิรัว "

ผมจ้องมองข้อมือสีขาว.....ผมไม่กล้าจ้องตา

" เงยหน้าขึ้นมา สบตาชั้น " เสียงเรียบนั้นเอ่ยขึ้นช้าๆ

.

เลือดในกายผมสูบฉีดรุนแรง

เหงื่อผุดขึ้นมาเม็ดแล้วเม็ดเล่า

.

ผมเงยหน้าขึ้น สบตากลมโตนั้น

.

" กอน....ชั้นมีคำถามนึงที่อยากถามนาย "

เสียงเรียบนั้นเอ่ยต่อไป

ดวงตาเรายังคงสบกันอยู่

" อะ..อะไร "

เสียงของผมสั่น และแหบพร่า

.

" นายลุกไปทุกครั้งทันทีหลังจากสัมผัสชั้น "

.

นั่นเป็นประโยคที่ผมกลัวที่สุด เพราะผมไม่รู้ว่าจะตอบว่ายังไง

.

ผมนิ่งเฉย

เรายังคงสบตากันอยู่

.

.

ผมรู้สึกตัวอีกครั้ง เมื่อเห็นใบหน้าที่เคยขาวกลับมีสีแดงจากเลือดที่ถูกสูบฉีด

ในชั่วเวลาไม่กี่วินาทีที่ผมลืมตัว

สัญชาตญาณที่เข้าครอบครองร่างผมได้โน้มตัวผมให้เข้าใกล้ใบหน้าขาวนั้น

...จนสัมผัสได้ถึงลมหายใจ

.

คิรัวไม่ได้ขัดขืนผมเลยแม้แต่น้อย

.

ทันทีที่ริมฝีปากของเราประกบกัน มืออีกข้างหนึ่งของผมที่เป็นอิสระก็เริ่มสัมผัสผิวเนื้อสีขาวที่เฝ้าฝันมานานทันที

เหมือนคนเมา ผมไม่สามารถควบคุมตนเองได้

.

คิรัวสะดุ้งเล็กน้อยเมื่อผมแตะบริเวณกลางลำตัว

แต่ก็ไม่ได้ขัดขืน และเรายังคงจูบกันเช่นนั้นต่อไป

.

เมื่อเหงื่อไหลเข้ามาในปาก และลิ้นของเรารับรสมันได้

เราก็ถอนริมฝีปากออกจากกัน

.

คิรัวซบหน้าลงกับไหล่ของผม เมื่อมือผมที่แตะที่กลางลำตัวเค้าเริ่มทำตามอย่างที่เคยทำให้ตัวผมเอง

และก่อนที่ผมจะงงไปมากกว่านี้ มือสีขาวนั้นก็เอื้อมมาทำให้ผมเช่นเดียวกัน

เสียงหวานนั้นกระซิบข้างหู

" ทำงี้ใช่ป่าว "

เค้าพูดด้วยเสียงสั่นๆ

.

นั่นทำให้ผมแทบคลุ้มคลั่ง

.

เนื้อนิ่มๆ สัมผัสผิวเนื้อส่วนที่ไวต่อการรับสัมผัสที่สุด

ผมหันไปหาคิรัว หมอนั่นเหลือบขึ้นมามองผมเช่นกัน

ใบหน้าที่ซบอยู่บนไหล่ของผมในขณะนี้ แดงราวลูกตำลึงสุก

ดวงตาที่หรี่ปรือนั้นกลมใส เมื่อสบตากับผมกลับหลบสายตาลง

แพขนตาหนานุ่ม เมื่อเจ้าของเสมองลง มันจึงหุบลงระกับบ่า

ผมสะดุ้งเมื่อรู้สึกถึงเส้นขนตาที่ให้สัมผัสฟูฟ่องเช่นนั้น

.

เป็นความรู้สึกที่แปลกประหลาด.......สมาธิของผมกลับมาอยู่บริเวณไหล่

ไหล่...ที่ใบหน้าขาวๆนั้นซุกอยู่........ผมจินตนาการ...ในเวลานี้ดวงตานั้นจะฉายแววอย่างไร

......

เมื่อความคิดพาผมไปที่จุดหนึ่ง ผมก็ละมือกิจกรรมที่ทำอยู่ แล้วใช้แขนทั้งสองข้างนั้นกอดรัดร่างกายสีขาวที่อยู่ตรงหน้า

" ฮ้ะ! " คิรัวร้องด้วยความตกใจเมื่อแผ่นอกของเราทั้งคู่ปะทะกัน

ผมตัดสินใจกระซิบที่ข้างหูของเค้า " คิรัว...ปะ...เปลี่ยนที่มั้ย "

สิ่งที่ตอบกลับมามีเพียงเสียงลมหายใจที่ดังแหบพร่าเท่านั้น

.

ผมนึกไม่ออกว่าเรามาถึงเตียงได้ยังไง

แต่ในเวลานี้ตัวผมคร่อมทับอยู่บนตัวเค้า

มือของผมสั่นไปหมด ไม่นึกฝันว่าภาพในจินตนาการจะมาปรากฏจริงอยู่ต่อหน้า

ร่างสีขาวที่ทอดกายอยู่เบื้องล่างคือ คิรัว จริงๆ

.

ผมคุกเข่าถอดเสื้อกล้ามของตัวออก แล้วโน้มตัวลงไปหาร่างเบื้องล่าง

มือของผมค่อยๆเลิกเสื้อกล้ามสีดำตัวนั้นขึ้น ผิวขาวเนียนตัดกับสีดำอย่างจัง

พลันแสงจันทร์ที่สาดส่องเข้ามาทางหน้าต่างก็กระทบกับผิวขาว

.

เวลาที่เราหิว แล้วมีอาหารอันโอชะมาวางตรงหน้า

เราก็จะตะครุบ แล้วสวาปามมันเข้าไปอย่างหิวโหย

.

ในเวลานี้ก็เช่นเดียวกัน อาหารอันโอชะที่เคยเฝ้าฝัน ในเวลานี้มันดูน่ากินจนไม่น่าเชื่อว่าตัวผมทนอดมันมาได้ขนาดนี้ได้อย่างไร

ผมก้มหน้าลงไปลิ้มรสเนื้อสีขาวนั้นอย่างหิวกระหาย ลิ้นของผมโลมเลียค้นหารสชาติอันโอชะอย่างมูมมาม

......รสเค็มของเหงื่อไล้ไปตามลิ้น

.

เสียงครางหวานดังลอดเข้ามาในโสตประสาท เย้ายวนจนสติของผมเตลิดไปอย่างกู่ไม่กลับ

และรับรู้เพียงรสชาติที่ปลายลิ้น กับสัมผัสของมือนุ่มที่ขยุ้มผมของผมไปมา

.

" กอน..... " เสียงเรียกชื่ออันแสนหวานเรียกสติผมกลับมาอีกครั้ง

" จูบชั้นที "

.

คำพูดที่ไม่น่าเชื่อได้ออกมาจากริมฝีปากสีแดงสด ผมเลื่อนตัวขึ้นทำตามบัญชาของร่างสีขาว

.

แล้วปลายลิ้นของเราก็เกี่ยวกระหวัดกันอีกครั้ง

.

มือสีขาวเลื่อนลงมา ลูบไล้ไปตามแผ่นหลังของผม แล้วกอดกระชับให้เราแนบแน่นกันมากยิ่งขึ้น

.....ซึ่งทำให้ส่วนหน้าของเรา บดเบียดกันไปมา

นั่นอาจเป็นสาเหตุหนึ่ง ที่รสจูบของเค้าเร่งเร้ามากชึ้น

.......รู้สึกไปถึงลำคอ....รสเค็มของเหงื่อ

.

ผมถอนจูบออกจากริมฝีปากบางนั่นอย่างแสนเสียดาย แล้วกระซิบที่ข้างหูของเค้า

" คิ..คิรัว ชั้นจะทำให้นายนะ "

มือขาวที่กอดรัดผมคลายลง แล้วลูบไล้ไปตามแผ่นหลัง

.

ผมเลื่อนตัวลงต่ำ

ขาเรียวทั้งสองข้างแยกห่างจากกันอย่างว่าง่าย

ลิ้นของผมเริ่มทำหน้าที่ของมัน.....รสเค็มล่วงล้ำเข้ามาในลำคออีกครั้ง

" อ้ะ...อา " เสียงครางหวานดังก้องไปมา

เหงื่อเม็ดใหญ่ผุดขึ้นมาเม็ดแล้วเม็ดเล่า

.

" ก..กอน....นาย.. " ก่อนที่เค้าจะพูดจบประโยค ความหวานมันก็พุ่งพรวดเข้ามาในลำคอผม

ผมดูดกินมันเข้าไปจนหมด

" กอน " คิรัวพยุงตัวขึ้นมาจากที่นอน ขณะนี้เรานั่งหันหน้าเข้าหากัน

.

เราจ้องตากันอีกครั้ง ผมไม่รู้ว่าตัวผมทำหน้ายังไงออกไป แต่ใบหน้าขาวนั้นยังมีสีแดงเรื่อ

" ช..ชั้น...จะทำให้นายบ้างนะ "

แล้วเค้าก็ยื่นหน้าเข้ามา ริมฝีปากบางๆนั้นไล้เล็มหยาดน้ำสีขาวที่เปรอะออกมาจากปากผม

.

เป็นช่วงเวลาแห่งความฝัน.....

.

คิรัวกำลังทำสิ่งเดียวกันกับที่ผมทำเมื่อครู่คืนให้ผม

..รู้สึกได้ถึงความชื้น....ความนุ่ม...เรียวลื้น

ความรู้สึกของผมทะยานขึ้นสูง

.

มือของผมขยุ้มเส้นผมสีเงินนั้นไว้

" คิ..คิรัวถอนปากออกมาก่อน " ผมร้องบอก พลางดึงผมกลุ่มหนึ่งขึ้น บังคับกลายๆให้เค้าทำตามคำพูดผม

" ทำไมเหรอ..กอ อ๊ะ!! "

.

หยาดน้ำสีขาว ที่ผมไม่ต้องการจะให้มันเปื้อนภายในริมฝีปากแดงสดนั่น

กลับเปรอะเปื้อนไปทั่วดวงหน้าขาวเนียน

.

แสงจันทร์สาดส่องลงมากระทบใบหน้าที่อยู่ตรงหน้า

ดวงตากลมหรี่ปรือ จ้องมองผม

.

ผมกลืนน้ำลายอึกหนึ่ง

ความร้อนเริ่มก่อตัวขึ้นทั่วร่างกายอีกครั้ง

.

หยาดน้ำสีขาวขุ่นไหลไปตามความโค้งของใบหน้ารูปไข่แล้วหยดแหมะลงบนต้นขาผม

.

ใบหน้าขาวนั้นก้มหลบแสงจันทร์

...แล้วลิ้นสีแดงนั้นก็เลียดูดซับหยาดน้ำที่หยดลงมาเมื่อครู่

.

เป็นชั่วขณะ.......ร่างกายผมร้อนขึ้นจนทนไม่ไหวในชั่วพริบตา

.

ผมผลุดลุกแล้วจับคิรัวให้ล้มตัวลง

.

ร่างกายที่ผมคร่อมทับอาบแสงจันทร์ไปทั่วร่าง

.

ผมหายใจสะดุดไปชั่วขณะ.......จ้องมองร่างภายใต้ด้วยสายตาที่คงเต็มไปด้วยตัณหา

.

" คิรัว " ผมก้มลงเอ่ยเสียงกระซิบ

" นาย....อ้าขาให้ชั้นได้มั้ย..นะ " ผมพูดด้วยเสียงแหบพร่า หัวใจเต้นรัว

.

.

" อ๊อก!! "

ผมรู้สึกชาบริเวณหน้าท้อง

และก่อนจะหมดสติไป

ความนุ่มของลิ้นและรสเค็มของเหงื่อผ่านเข้ามาในปากอีกครั้ง

.

แล้วผมก็หมดสติไป บนร่างกายสีขาวที่อาบแสงจันทร์นั่นเอง

.

...................................................

จบแย้ว.....................ตอนนี้ อิๆๆๆๆๆๆ

ตามสัญญาแล้ว ไม่ตัดฉับเลยแม้แต่น้อย 555555+ เค้าไม่ได้ตัดฉับสักหน่อย เนอะๆๆๆ

เราล่ะช้อบชอบ Gon x Killua แต่ทำไม..ทำไม!! ไม่ว่าจะหาโดจินหรือฟิค จะไทยหรือเทศ ตะวันออกหรือตะวันตก ทำไมคนทั้งโลกถึงเห็นเป็น Killua x Gon หมดฟระ!!!

เคื้องงงงงงงงงงเคือง เอาล่ะ ไม่มีคนทำไม่เป็นไร ช้านทำเองได้เฟ้ยยยยยยย กร๊ากกกกกก

ระหว่างที่แต่งฟิคเรื่องนี้ก็มีเรื่องตลกเกิดขึ้นมากมายค่ะ ตอนแรกที่คิดโครงเรื่อง คิดไปคิดมาทำไมมันเรทๆชอบกล เราก็ไม่ได้แต่งเรทมาปีนึงแล้ว ไม่รู้ยังแต่งได้รึเปล่า เอ๊ย!! ไม่ใช่ๆ หนูไม่เคยแต่งเรทเลยตั้งแต่เกิดมา เป็นเด็กดีมาตลอด ก็คิดหนักว่าจะแต่งดีป่าว อีกอย่างกลัวโดนปิดบล็อค แต่มีเพื่อนมาบอกว่า "โฮ้ยยย แก ถ้า ffman (บล็อคที่ทำโดจินอ่ะค่ะ) ยังไม่โดนปิดแกก็อย่าสำคัญตนผิด " เออจริง เราเห็นด้วย เราจึงลงมือแต่งทันที

ระหว่างแต่งก็มีเรื่องน่ากลัว คือระหว่างแต่งเราได้ส่งส่วนแรกๆให้ little dog อ่าน บังเอิญมันตัดอีกตอนกะลังจะเริ่ม 5555 หลังจากนั้นเราก็โดนตามล่า โดนยิง ถ้าแกไม่แต่งต่อตาย!!
แถมมันยังบังคับเรา บอกว่า " เด็กๆต้องมีของเล่น " บังคับให้เราหาของเล่นให้เด็กๆ(กอนกะคิรัว)เล่น ม่ายยยยยยยยยยยยยยย อะไรกัน เด็กน้อยอย่างชั้น จะไปแต่งฟิคน่ากลัวอย่างนั้นได้ไง

55555+แต่ในที่สุดตอนนี้ก็ไม่มีของเล่นคิดซะว่า เด็ก13มันนัวเนียกัน จะไปเอาอะไรกะมัน 555

มีอีกเรื่อง คือความจริงฟิคที่เรามากที่สุดคือฟิค dir en grey ก็เป็น J-rock ประเภทหนึ่ง
คู่ที่ถนัดที่สุดคือ Die x Kyo

เมื่อวานนี้ที่โดน little dog บังคับให้แต่งฟิค ทำให้หวนนึกถึงสมัยแต่งฟิค dir เราโดนคนตามฆ่าอย่างนี้เหมือนกัน บังคับให้แต่ง Die x Kyo โอ้วววววว ระหว่างที่รำลึกความหลังเราก็เหลือบไปบนหน้าจอ เฮ่ย!!!! เราพิมพ์กอนเป็น Die กรรม!! นิสัยเก่าออก

เอาล่ะ ในที่สุดฟิคเรื่องนี้ก็ออกสู่สาธารณะชนแล้ว กร๊ากกกกกกก มา!!! เม้นท์ซะ!!!