" เฮ้! เอจิ นายตัวร้อนนี่หว่า " หมอนั่นพูดกึ่งตะโกนใส่ผมอย่างตกใจ

" อ..อืม" จำได้ว่า ผมพูดได้เท่านั้น ก็สลบไป

.

.

..I promise , when this time is over..

.

เรื่องเกิดขึ้นเมื่อ 2 ปีก่อน

หลังจากการต่อสู้ของผมกับโออิชิ (ที่ผมแพ้ราบคาบ ชริ! ) ผมกับโออิชิก็เริ่มเล่นคู่กัน

เย็นวันหนึ่ง ฝนตกลงมาปรอยๆ เป็นสภาพอากาศอย่างที่พวกผู้ใหญ่มักจะห้ามไม่ให้เด็กออกไปเล่นกลางแจ้ง แต่(นึกเหรอว่า) เราสองคนจะสนใจ เรายังคงซ้อมเทนนิสกันอย่างสนุกสนาน

ฝนที่ตกลงมาแหมะๆ ฉุดกลิ่นไอดินให้ลอยคลุ้งขึ้นมาจากพื้น

นั่นทำให้ผมไม่สบาย

เย็นวันต่อมา ด้วยสภาพอากาศเช่นเดิม และการซ้อมที่ไม่มีเว้น ผมเริ่มไม่สบายหนักขึ้น

.........และสลบไป

.

.

" เฮ้ย เอจิ ตื่นแล้วเหรอ " เสียงคุ้นๆ เอ่ยทักผมที่ยังอยู่ในอาการสะลึมสะลือ

" อ้าว เห? นายมาอยู่นี่ได้ไงอ่ะ โออิชิ "

" นายสลบไปที่โรงเรียนอ่ะ ชั้นเลยแบกนายกลับบ้านมาเนี่ย ว่าแต่กว่าจะหากุญแจ....."

แล้วหมอนั่นก็พล่ามๆๆ ความยากลำบากที่กว่าจะค้นตัวหากุญแจบ้านออกมาจากตัวผม

.

" ขอบใจมาก ชั้นไม่เป็นไรแล้วล่ะ นายกลับบ้านก็ได้นะ ดึกแล้วด้วย"

" ยังก่อนดีกว่า เดี๋ยวชั้นรอคนในบ้านนายกลับมาก่อนดีกว่า "

" โฮ้ยยยย พวกนั้นเขาไปเที่ยวกัน น้องชั้นสองคนดันไปเข้าค่ายที่ใกล้ๆกัน พวกที่เหลือเลยยกขบวนตามไปกันใหญ่ "

" อ้าว! งั้นชั้นอยู่เป็นเพื่อนนายดีกว่าคืนนี้ "

" เอางั้นเหรอ เออ..ดีเหมือนกัน "

.

โออิชิไปโทรศัพท์บอกที่บ้านว่าจะค้างกับผม

.

หมอนั่นกลับมาพร้อมผ้าชุบน้ำเย็น

" เอ้า วางไว้บนหัวซะ " ว่าพลางวางผ้าแหมะลงบนหัวผม

" ว่าแต่...อย่างงี้ก็เท่ากับเราอยู่กันสองคนอ่ะเด่ะเอจิ "

" เออดิ ฮ่าๆๆๆๆๆๆ " ผมหัวเราะกับคำพูดกำกวมแบบนั้น โชคดีที่สภาพการณ์แบบนี้เกิดขึ้นในเวลานั้นผมจึงสามารถหัวเราะได้อย่างจริงใจ แต่ถ้าเป็นในตอนนี้........

.

ผมนอนอยู่บนเตียง มีโออิชินั่งชันเข่าอยู่ข้างๆ เตียง เราสองคนกำลังจับจ้องการแข่งขันเทนนิสรายการหนึ่งในทีวีอยู่

" เฮ้ย เอจิ นอนไปดิวะ มาดูทำไม " หมอนั่นด่าผมทั้งๆที่ตายังจับจ้องกับภาพในทีวีอยู่

" ถ้านายเป็นหวัด นายก็ยังทำเหมือนชั้นอยู่ดีแหละว้า "

" ไม่เจรงงงงง "

" นี่แน่ะ ฟู่ๆๆๆๆๆ " ผมชะโงกหน้า ก้มลงไปเป่าลมใส่หน้ามัน กะว่าไอ้เจ้าโออิชิคงตกใจเสยผมเข้าให้แหงๆ

.

.

ผิดคาด.........หมอนั่นนิ่งไป

" เฮ่ย...โกรธเหรอ ขอโต้ดดดด "

"เอจิ...ร้อน "

" เออ คนไม่เสบยยย จะให้ตัวเย็นเรอะไง "

" ป..เปล่า " หมอนั่นหันกลับมา หยิบผ้าบนหัวผม แล้วลุกไปทางห้องน้ำ

บางที ในตอนนั้น หมอนั่นคงรู้สึกได้ถึงอะไรบางอย่างในตัวผมที่เปลี่ยนไป ที่แม้แต่ผมยังเริ่มรู้ตัวในเวลาต่อมาอีกนาน

.

.

" นายตัวร้อนจังแฮะ " โออิชิกลับมาพร้อมกับกะละมังใส่น้ำใบใหญ่ แล้วเริ่มเช็ดตัวให้ผม

" อืม ร้อนผ่าว ไปทั้งตัวเลยแหละ "

" เฮ่ยๆ ร้อนผ่าวเขาใช้ในอีกความหมายนึงเฟ้ย " เจ้านั่นมองหน้าผม ในเวลานั้นผมไม่เข้าใจความหมายหรอก แต่ตอนนี้มาคิดดูแล้ว โออิชิคงพยายามจะเค้นความจริงจากผม โชคดีที่ผมในเวลานั้นยังไม่รู้ความรู้สึกของตัว มิฉะนั้นผมคงโดนเลิกคบไปแล้ว...

" อ้าวเหรอ "

.

ผมในตอนนั้นไม่เข้าใจคำว่า..ร้อนผ่าว..อะไรนั่นหรอก

.

หลังจากวันนั้น ผ่านไปหลายเดือน พวกเราปี 1 ก็ใกล้จะขึ้นปี 2 เต็มทีผมกับโออิชิตกลงกันว่าในวันหยุดยาวของฤดูร้อนเราจะไปเที่ยวภูเขาด้วยกัน.......นั่นเป็นครั้งแรกที่ผมเริ่มจะรู้สึกตัว

.

.

ไปๆมาๆ คนที่จะไปเที่ยวด้วยกันก็มากขึ้น ในที่สุดก็มีผม โออิชิ ไอ้ขี้ปลาทองเทะสึกะ และก็ฟูจิ

.

ผมกับโออิชินอนเต็นท์เดียวกัน

.

นั่นเป็นคืนที่ควรจะร้อนอบอ้าว แต่อาจเพราะอยู่บนที่สูง มันจึงกลายเป็นคืนที่ค่อนข้างหนาวแทน

ผมนอนนิ่ง แต่ยังไม่หลับ นึกอยากจะออกไปเดินรับลมข้างนอกเต็นท์ แต่การจะเดินไปไหนมาไหนคนเดียวในเวลาแบบนี้ มันก็น่ากลัวเกินไป

ผมสะกิดโออิชิ นึกหวังจะให้หมอนั่นยังไม่หลับ

" เฮ้ย หลับยังวะ " ผมส่งเสียงเรียกเบาๆออกไป

หมอนั่นขยับเล็กน้อย แต่ก็ไม่ตื่น ตกลงว่าผมคงไม่มีเพื่อนออกไปเดินแน่ๆ คงต้องข่มตาให้หลับให้ได้

.

ผมเพิ่งจะสังเกต ขาของโออิชิทับอยู่บนขาผม

ผมไม่ได้คิดอะไรนอกเหนือจากว่า มันอุ่นดี ผมจึงขยับเข้าไปใกล้อีกนิด หวังว่ามันคงจะไม่ว่าอะไรนะ

.

.

ผมรู้สึกอุ่นขึ้นมากกว่าที่คิด ผมเงยหน้าขึ้น และพบว่าใบหน้าของโออิชิไม่ได้ห่างไปจากผม

ในเวลานั้นผมไม่ได้คิดอะไรเลยจริงๆ หรือในอีกแง่คือผมไม่รู้อะไรเลย

.

รู้เพียงแต่ว่าขาของผมที่สัมผัสกับขาของโออิชิอุ่นขึ้นจนร้อน

และแปลกใจ ที่ทำไม..ทั้งๆที่ก็ไม่ได้ทำอะไร ทำไมใบหน้าของผมจึงร้อนขึ้น

.

หลังจากนั้น...มันเป็นความรู้สึกที่เกิดขึ้นบ่อยๆ เวลาที่ผมอยู่กับเจ้าหัวไข่ปิ้งนั้น

และในเวลาไม่นาน ผมก็รับรู้โดยสัญชาตญาณว่ามันไม่ใช่ร้อน

แต่เป็น...

...ร้อนผ่าว

....................................................

.

......นี่เป็นฟิคเรื่องแรกของ prince of tennis และก็...อาจจะเป็นฟิคเรื่องที่สองที่ ทำให้เราร้องไห้ทั้งๆที่จบแบบแฮปปี้ๆ 55555 ฟิคเรื่องแรกที่เราร้องไห้ทั้งที่จบแบบสุขนาฏกรรม คือ ฟิค dir ที่ชื่อ จะว่าไปมันก็มีความสุขดีนะ เป็นฟิคที่เราแต่งเอง และแต่งให้เพื่อนคนหนึ่ง ลงในบอร์ด dirfic (คนเคยอ่าน : จบแฮปปี้ตรงไหนวะ! ) เอาน่ะ แต่เรื่องนี้จบแฮปปี้เหมือนหนังไทยจริงๆเฟ้ย แต่ก่อนจบอ่านจะเศร้าไปหน่อย แต่ไม่ใช่เศร้าแบบเบๆนะ แต่เศร้าแบบ บางคนอ่านอาจหัวเราะทั้งเรื่อง บางคนอ่านอาจเฉยๆ มีแค่บางคนเท่านั้นที่เศร้า ประมาณนี้อ่า แหะๆๆๆ

ตอนเขียนเรื่องนี้ ต้องฟัง in yeon - OST the king and the clown ไปด้วย